Friday, December 19, 2008

தீவிரவாத(த்துக்கு) மருத்துவம்-பாகம் 2 - அட 100!




உலக நாடுகளின் தீவிரவாத வேட்கை போக, நமது தேசத்துக்குள் பார்ப்போம்.



வேற்றுமையில் ஒற்றுமை -என்ற உளுத்துப்போன உற்சாக வார்த்தைகளைச்சொல்லிக்கொண்டே இந்திய வரைபடத்தை எந்த 
மாநிலத்துக்காரர் பார்த்தாலும், அண்டை மாநிலத்தின் மீது சின்ன சினமாவது ஏற்படுவது தவிர்க்கமுடியாத கொடுமைக்கு தள்ளப்பட்டிருக்கிறோம்.

ஆளவந்தானில் கமல் சொல்லுவார். ' அவ ரொம்ப நல்லவ' - அதை, உன் மனசாட்சிய விட்டு சொல்லச்சொல்லிப்பாருன்னு அவலட்சணமும்,அவ நம்பிக்கையும் நிறைந்த முகத்தை வைத்துக்கொண்டு! அதே மனநிலைதான் நம் தேசத்தைப்பற்றி  நினைக்கும்போதும் வரும் இயல்புக்கு இன்றைய சூழலில், நாம் வந்துவிட்டோம்.

வெள்ளையர்களை எதிர்த்தவரை தெரியாத மாநில நிறங்கள், இப்போது தெரிய ஆரம்பித்ததற்கு அடிப்படைக்காரணம் நமது இனவாத, மொழிவாத, பிரிவினைவாத அரசியல் என்பதை யாராலும் மறுக்கமுடியாது.

பக்கத்து மாநிலக்காரன் வந்தால் , இங்கு இடம் கிடையாது என்று அடித்து விரட்டும் ஆட்களை வளர்த்துவிடும் வரைக்கும் எதுவும் தெரியாததுபோல் இருக்கும் மகாராஷ்டிர மாநில அரசின் செயலில் இருக்கும் அஹிம்சை எத்தனை சதவீதம் ?

அணையின் உயரத்தை கொஞ்சம் கூட உயர்த்திக்கொள்ளக்கூடாது என்றும் அதனால் பயன்பெறும் மாநிலத்தை , எக்கேடாவது கெடட்டும் ஆனால் இதை வைத்துதான் எங்கள் அரசியலை நடத்தமுடியும் என்ற கேவலமான நோக்கத்தினுள் இருப்பது தீவிரவாதம்தானே ?

பக்கத்து மாநிலத்துக்கு தண்ணீர் தரமுடியாது என்று தலைமுறைகளாக போராடியது போக, அந்த மாநில ஊடகங்கள், திரைப்படம், திருவள்ளுவர் என அனைத்தையும் பகிஷ்கரிக்கும் மனோபாவத்தினுள் இருப்பது எத்தனை பெரிய மிதவாதம்?

மாநிலத்துக்குள் மாநிலங்களை உடைத்து, மொழி ரீதியான மாநிலம், இன ரீதியான மாநிலம் என்று பிரித்தாளும் சூழ்ச்சியை ஆங்கிலேயர்களிடம் இருந்து அப்படியே வாங்கிக்கொண்டு செயல்படும் இவர்களின் செயலில் அன்பையும் ஒற்றுமையையும் எதிர்பார்ப்பது நமது மடைமை தவிர வேறொன்றுமில்லை!

தினம் தினம் வேற்றுமாநிலத்தின்மேல் ஒருவிதமான வெறுப்பையே உமிழ வைத்து அதை உரமாகக்கொண்டு வேர் பிடித்துவளரும் இத்தகைய கேவலமான அரசியலைவிட தீவிரவாதம் எதுவாக இருக்கமுடியும். ?

இவர்களெல்லாம் மொத்தமாக கொத்துக் கொத்தாக கொல்வதில்லை. கொஞ்சம் கொஞ்சமாக நம் சமூக அமைப்பையே சிதைத்துக்கொண்டிருக்கிறார்கள். அரசியல் ஆதாயக்கொலைகள், நில ஆக்கிரமிப்புக்கொலைகள், பிடிக்காத ரௌடி 
என்கௌண்ட்டர்கள், கடத்தல் கொலைகள், ஜாதிக்கலவர துப்பாக்கிச்சூடுகள், என எண்ணிலடங்கா காரணங்களுடன் நாள்தோறும் தேசம் முழுவதும் வெளியாகும் பத்திரிக்கைகளின் பக்கங்களை நிரப்பிக்கொண்டிருக்கும் இவற்றின் எண்ணிக்கை 
தீவிரவாதத்தாக்குதல்களின் பாதிப்பைவிட அதிகம் என்பதை அதிர்ச்சியுடன் ஏற்றுக்கொள்ளத்தான் வேண்டும்.

நம் தேசத்தின் சாபக்கேடாக, தனிமனித அரசியல் வளர்ச்சிக்காக தூண்டப்படும் அனைத்துத்தீவிரவாதங்களையும் தினம் தினம் செய்தித்தாள்களில் ,சர்வசாதாரணமாகப் புரட்டிக் கொண்டிருந்துவிட்டுத்தான் இத்தகைய பெரிய கொலைகளை  எதிர்க்க முற்படுகிறோம் என்பது மிகவும் அவமானகரமானது !

எல்லா மாநிலங்களின் பிரச்னைகளை வேடிக்கை பார்த்துக்கொண்டு பஞ்சாயத்தும் செய்யத்தெரியாமல், அவர்களில் ஒருவரைக்கூட பகைத்துக்கொள்ளவும் முடியாமல், 'நீயும் நல்லவன் - அவனும் நல்லவன் - பிரச்னையை அப்படியே தொடருங்க - என்று ஒரு வளும்பல்தனமான பதிலாகவோ, ' நீங்க சொல்றதுதான் சரி ' என்ற ஒரே பதிலை பிரச்னைக்குரிய இருமாநிலங்களிடமும் சொல்லிக்கொண்டிருக்கும் கயமைத்தனம் நிறைந்த, ஒற்றுமையில் எந்தவொரு நம்பிக்கையும் இல்லாத மத்திய அரசின் கீழ் இருந்துகொண்டுதான் -அது எந்தக்கட்சியின் ஆட்சியின்கீழ் இருந்தாலும் சரி - கடந்த ஒரு தலைமுறையாக தீவிரவாதத்தை அழிப்பது பற்றி பேசிக்கொண்டிருக்கிறோம் என்பது சுளீரென்று அடிக்கும் உண்மை!


இனி அரசின் தீவிரவாதத்தை பார்ப்போம்.... 


(அட..இது என் 100 வது பதிவு... 101 - ல் தொடருவோம் !)


Wednesday, December 17, 2008

தீவிரவாத(த்துக்கு) மருத்துவம் !


உண்மையில், மனதில் உறுத்திக்கொண்டிருந்தவற்றை கொட்டிவிடும் அவசரத்தை குறைத்து, நிதானமாக எழுத யத்தனித்து இன்று வெளிப்படுகிறது. இதுவுமே அவசரமோ என்றுதான் மனம் நினைக்கிறது. (இந்திய அரசைவிட மெத்தனம் இல்லை!) ஆனாலும் தெகா கொடுத்த கொக்கி இத்துப்போய்விடக்கூடாது என்பதால்.....இதோ..!

இந்தியாவில் ஏன் இந்தத்தீவிரவாதம்..?

இதை நான் உலக அரசியல், தேச அரசியல், அரசு, தனிமனிதன் என்ற வகையில் அலச விரும்புகிறேன்.
(இடையில் துளசி டீச்சர் கேட்டிருந்த இயல்பான கேள்விகளையும் உள்ளம் கேட்டுக்கொண்டுதான் இருக்கிறது.)


உலகளாவிய அளவில், எங்குமே ஒரு உள்ளார்ந்த வெறுப்பு புரையோடிப்போயிருப்பதை ஒவ்வொரு தேசமும் அதனதன் வழியில் வெளிப்படுத்தவே செய்கின்றன. ஆப்கனில் ஒசாமா இருக்கிறார். அவரைப்பிடிக்கவேண்டுமென்று தான் வளர்த்த தாலிபனிடம் கேட்டுப்பிடிக்காமல், தன் நாட்டில் அவன் ஆட்கள் நுழைந்து இரட்டை கோபுரத்தை தகர்க்கவும், வீறுகொண்டு எழுந்து இன்றுவரை வேட்டையாடும் அமெரிக்காவின் செயலில் எந்த வகை மிதவாதம் இருந்தது? 

உலகத்தை அழிக்கும் ரசாயன ஆயுதத்தை- "ஒளிச்சுவச்சிருக்கான்..நான் பாத்தேன்" என்று கூறும் மூன்றாம் வகுப்பு மாணவனைப்போல், உலகிடம் சொல்லிவிட்டு அதற்கு மேலை நாடுகளின் படைபலத்துடன் ஒரு தேசத்தையே சூறையாடியதில் எந்த மாதிரியான மிதவாதம் இருந்தது?

விவசாயிக்கு அவன் விளைபொருளின் விலையை நிர்ணயிக்கும் உரிமை இல்லாதபோது, எரிபொருள் என்ற ஒற்றை ஆதாரத்தை வைத்துக்கொண்டு உலகப்பொருளாதாரத்தையே ஆட்டிப்பார்க்க நினைக்கும் வளைகுடா மற்றும் எண்ணெய் உற்பத்தி நாடுகளின் எல்லா செயல்பாடுகளும் ஒருவிதமான தீவிரவாதமே!

இதற்கு பதிலாக உணவு உற்பத்தி செய்யும் நாடுகள் ஒன்று சேர்ந்து ஒரு லிட்டர் பெட்ரோலுக்கு ஒரு கிலோ அரிசி என்று பண்டமாற்று முறைபோல் கையாண்டால் என்ன ஆகும் நிலைமை?

என்னிடம் மனிதவளம் இருக்கிறது. என்னால் எல்லாப்பொருட்களையும் ,- அடுத்தவர் ஆரோக்யத்தை கிடப்பில் போட்டுவிட்டு -தரங்கெட்டு தயாரிக்கமுடியும், அதையும் மலிவுவிலையில் உலகெல்லாம் விற்கமுடியும் என்று நினைக்கும் சீனாவின் நினைப்பில் எத்தனை பங்கு மிதவாதம் இருக்கிறது?

என் எல்லையில் எந்தத்தீவிரவாதியும் இல்லை...அவர்களுக்கு நான் எந்த உதவியும் செய்யவில்லை என்று உலுலுவாங்காட்டிக்கு சொல்லிக்கொண்டே ஏதோ ஒரு காழ்ப்புணர்வில் இன்றுவரை தீவிரவாதத்தை தீவிரமாக வளர்த்து, அதற்கு அடிக்கடி பலியாகும் பாகிஸ்தானின் செயலில் எவ்வளவு மிதவாதம் உள்ளது?

ஒரு இனத்தின் ஒரு சிறுபங்கு மக்கள் அமைப்பாக மாறி, தனி நாடு கேட்டு போராடும் வேளையில், அவர்களுடன் பேசாமல், அந்த இனத்தையே அழித்துவிட்டுத்தான் ஓய்வேன் என்று கருவிக்கொண்டு அலையும் ராஜபக்ஷே தேசத்தின் செயலில் எவ்வளவு சாந்தம் உள்ளது..?

ஆக்கிரமிப்பதே எமது உலகக்கடமை என்று வரிந்துகட்டிக்கொண்டு செயல்படும் நாடுகள் அனைத்துமே தீவிரவாதிகள்தான்...!

ஆக...ஒரு இயக்கம் என்றில்லை!...ஒவ்வொரு தேசமுமே தீவிரவாத நிஜமுகத்தை - அரசாங்கம் என்ற முகமூடியால் மறைத்து
இப்படித்தான்  இயங்குகின்றன...!



இனி தேசத்துக்குள் வருவோம்...

(தொடரும்...!)

Monday, December 8, 2008

இயற்கை கொடையினைக்காப்போம் -3



நிலத்திலெல்லாம் நோயே விஞ்சும்!
நீருக்கெல்லாம் உயிர்கள் கெஞ்சும்!
காற்றுக்காட்டில் கனலே மிஞ்சும்
வான் மண்டலம் வழியின்றி அஞ்சும்!
சுவாசத்தில் விஷமே துஞ்சும்!
நெருப்பு மட்டுமே உடலைக் கொஞ்சும் !

சூடு அதிகம் ஆகுமென்று
கொஞ்சம்கூடக் கலங்கவேண்டாம்.!
கடல்மட்டம் உயர்ந்துவந்து
நீருக்குள்ளே வெதுவெதுப்பாய்
மூச்சுத்திணறி மூழ்கிச்சாவோம்.!


நம் வீட்டுப்பெரியவர் 
ஒருவர் நலமாக இருக்கின்றார்
நல்வாழ்க்கை நமக்காக
நயமாகத்தருகின்றார்.
அவருக்கும் அகவைகள்
ஆக ஆக அவர் சதை பிய்த்தெடுத்து
ஆசைமகனுக்குக்கொடுப்போமா?
அவர் கண்கள் கொய்தெடுத்து
கல்லாங்காய் ஆடுவோமா?
அவர் கால்கள் கொண்டுவந்து
கட்டில் கால் ஆக்குவோமா?
அவர் கைகள் ஆய்ந்துவந்து
அரிவாள்கள் செய்வோமா?
நல்லவேளை இன்றுவரை
நாம் அதனைச்செய்யவில்லை!
என்று மட்டும் பூரிக்காதீர்கள்!

எப்போதோ அச்செயலை
செய்ய நாம் தொடங்கிவிட்டோம்.
இத்தனை கோடி ஆண்டுகளாய்
எடுத்து வளர்த்த இயற்கையை
கந்தலாக்கிக் காயவிட்டு
கண்களையும் நோண்டிவிட்டு
கர்ப்பப்பையை பொசுக்கிவிட்டு
சிந்தையில்லாம நாமும்
சில்லறைகள் சேர்க்கின்றோம் !

என்னதான் செய்வதிங்கே!
இப்படியே உலகம் நிற்க?

நிலம் காக்கும் யோசனைக்காய்
நெருடுவதைச்சொல்லுகிறேன்.
ஒரு வீடு வாங்குங்கள்!
மற்ற மனைகள் யாவற்றிலும்
மரங்கள் மட்டும் வளருங்கள் !
விவசாய நிலத்தை மட்டும்
வாங்காமல் தவிருங்கள்!


நீர் காக்கும் யோசனைக்காய்
நேர்மையாய்ச்சொல்லுகிறேன்.
ஒற்றைக்குவளை நீரெடுத்து
ஒரு நிமிடம் நில்லுங்கள்!
கையில் உள்ள காசுக்கான
கஞ்சத்தனமாய் எண்ணுங்கள்!
நீர் குறைத்து செலவிட்டு
மீண்டும் கங்கை காட்டுங்கள் !

காற்று காக்கும் சிந்தனைக்காய்
கணக்கின்றி செயல்கள் உண்டு.!
வாகனங்கள் பயன்பாட்டில்,
வீட்டின் தட்ப செயல்பாட்டில்,
எரிக்கும் குப்பைகளின்
எஞ்சுகின்ற புகைக்காட்டில்,
எல்லா இடங்களிலும்
இன்றிலிருந்து சிந்தியுங்கள்

வானம் காக்கும் யோசனையை 
காற்றுச்செயலே செய்துவிடும்!
விஞ்ஞானிக்கூட்டங்களும்
விவரமறிந்து வென்றுவிடும்.!

நெருப்பை நாம் காக்கவேண்டாம்
அது தரும் அவஸ்தை நீங்க
அசராமல் அன்புசெய்வோம்!
அங்குலமாய் மனிதர்களின்
பொன் கரங்கள் பற்றி நிற்போம்.

இயற்கை கொடையினைக்காப்போம் -2



வளரும் வரை இவனும்
வானம் பார்த்து மகிழ்ந்தான்
மழையைக்கண்டு முகிழ்ந்தான்.
கிடைத்த உணவை பயிரிட்டு
காட்டுக்குள்ளே திரிந்தான்.
வயிற்றுக்குஎல்லாம் கிடைக்கும் 
இவனுக்கு
மூளைக்குக் கிடைக்காமல்
மோதி மோதித் திமிர்ந்தான்.

ஆரம்பமானது வேட்டை!
தேவைகள் போக இவன்
சேர்க்க நினைத்த பண்டங்கள்
இயற்கையின் உறுப்புக்கள்!

வேட்டையாடும் விலங்கினத்தின்
தோலுக்கும், கொம்புக்கும்,
தோற்றத்தில் பொலிவு கொண்ட
மேல் கடைவாய்ப்பல்லுக்கும்
ஆசைகள் அதிகமாகி,
அளவுக்கும் மீறி வந்து
அறுத்தெரிந்தான்
இவன் வளர்ந்த பரிணாமத்தின்
சங்கிலியை!
இயற்கைக்கு அப்போதே
இதயவலி கண்டது.

நிலத்தின் ஆழம் தோண்டி,
கனிமங்கள் கண்டெடுத்து,
ஆயுதம் செய்து, வீடுகட்டி, 
ஆபரணம் அழகுறப்பூட்டி,
எரிபொருளும் கண்டெடுத்து
எடுப்பாக ஊர்வலம் போய்
பூமியின் உடலெங்கும் 
பொறுப்பின்றிப் பொத்தலாக்கி 
உவகையுடன் மெத்தையிட்டான்.

நீரினில் கழிவு சேர்த்து,
நெடுந்தூரம் ஓடவிட்டு
பாரெங்கும் அதனை ஆறென்று
சொல்லவைத்து
மீன்கள் செத்து மிதந்ததை மட்டும்
மிச்சமின்றி துடைத்துவிட்டான்.
மரங்களைக் கொன்றுவிட்டு
மழையில்லை என்று வேண்டி
பெரும்பொருள் செலவு செய்து
வேள்விகள் மூலம் மட்டும் 
புகைக்கூட்டம் கூடச்செய்து
மேகமென்று கூச்சலிட்டான்.

காற்று மட்டும் என்ன
கடவுளா - இவனிடம் மீள?
வேகத்தின் வியாதிவந்து 
வாகனங்கள் பெருகப்பெருக,
தட்பம் மட்டும் தேடித்தேடி
தனிமனிதன் உருக உருக
காற்று மண்டலம் தன்
கற்பிழந்து போனதிங்கே !
மூச்சுக்காற்று தந்த பூமி
நச்சுக்காற்றும் தருகிறது
நாலுக்கொன்று இலவசமாய் !



அவசரத்தின் நிறைவிளைவாய்
அறிவியலின் துணைவிளைவாய்
ஆகாயப்பந்தலில்
ஆயிரமாய் செயற்கைக்கோள்கள்
இவற்றிலிருந்து பிரிந்து சென்ற
எச்சங்கள் மட்டுமே கொண்டு
இன்னொரு உலகம் செய்யலாமாம்  !
வேடிக்கை மனிதனின், 
அண்டை நில நிகழ்ச்சிகளை
வேடிக்கை பார்க்கும் ஆசைக்கு
வானமும் தன் மானத்தை
வழங்கிவிட்டுதான் நிற்கிறது.

நெருப்பு மட்டும் இவனிடம்
நிரந்தரமாய்த்தப்பித்தாலும்
அதனையும் இவனது
அழிக்கும் ஆசை 
நாயகியாக்க்கினான்.
அழிக்கும் ஆசைநாயகியாக்கினான்.
எல்லா இடங்களிலும்
இவன்போட்ட குண்டுகளில்
பூமிக்கு ஏற்பட்ட கொப்புளங்கள்
ஏராளம்.
எரிமலையாய்க்குமுறித்தான்
ஏறிவந்து பார்க்கிறது!
யாரடா இவன் நம்மைவிட
மேலாய் என்று!

இப்படித்தான் இயற்கையும்
சீரழிந்து போகிறது.
அதுவும் தன் பங்குக்கு
அடிக்கடி நோகிறது
கொந்தளிப்பாய்,
புவி வெடிப்பாய்,
கடும் வெயிலாய்
கொடும் குளிராய்
பெருமழையாய்
சுழற்காற்றாய்
தான் படைத்த மனிதனுக்கு
தண்டனைகள் கொடுக்கிறது!
கொடுக்கிற தண்டனையை
கொசுவைப்போல் துச்சம் செய்து
விசுவாசம் இல்லாமல் 
வெறி பிடித்து அலைகின்றான்.!


இப்படியே போனால்
என்னதான் ஆகும்?

(மீண்டும் தொடரும்..! )

Sunday, December 7, 2008

இயற்கை கொடையினைக் காப்போம் !



இயற்கையில் இழந்ததையும்

இழந்ததில் இருப்பதையும்

இருப்பதில் காப்பதையும்

காப்பதில் வாழ்வதையும்,

வாழ்வதில் மடிவதையும்

மடிவதில் முடிவதையும்

பயத்துடன் பகிர்கின்றேன்.



அண்டத்தின் பெருவெடிப்பும்

பூகோளப்பிறப்பெடுப்பும்

புவியியல் புத்தகத்தில்

எப்போதோ கண்டதுண்டு!


பிறந்தபின் பூமியும் 

தன்னைத்தானே செதுக்கியது.

நெருப்புடனே பிறந்துவந்து

காற்று கண்டு

நிலத்தைக் கண்டு

காலம் கடந்து நீரைக்கண்டு

உயிரினங்கள் ஒன்றிரண்டை

ஓடியாட வைப்பதற்குள்

களைத்துப்போன 

இயற்கைக்கு அப்போதே

வயது எழுபது கோடி!


வாழ்வியல் ஓட்டத்தில்

இருப்பியலின் தாக்கத்தில்

தேவைகளின் மாற்றத்தில்

ஒன்றையொன்று சார்ந்துவந்து

உயிரினங்கள் பெருகின!


பெருகிய உயிரினங்களில்

நடந்து வந்து

பேசி நின்று

மூளையெனும் ஆயுதத்தை

முழுமையாகக் கண்டுணர்ந்து

சிந்தித்து செயல்புரிந்து

சிறப்பாக நம்மைக்காப்பான்

என்றெண்ணி இயற்கையும்

மனிதனென்ற உயிரினத்தை

மமதையுடன் படைத்துவிட்டு

மார்தட்டி நின்றது!



வந்திறங்கியவன்

வஞ்சகன் என்றறியா

பித்துமனம் கொண்ட

பேதைத்தாய் இயற்கையும்

பெருஞ்செல்வம் அவனுக்கு

பூமியெங்கும் தந்துவிட்டு

பொறுமை காத்து வந்தது  !



(வழக்கம்போல தொடரும்..!)


Monday, December 1, 2008

இப்படியும் நடக்கலாம் ...!


அது ஒரு
தொடர்வண்டி நிலையம்!
அவன் எங்கோ போகவேண்டும்
அவளும் வந்திருந்தாள் வழியனுப்ப!

திருமணம் ஆன புதிது!
விட்டுச்செல்ல மனமில்லை!
விலகி இருக்கவும் திறனில்லை!
கண்கள் கலங்கவும்,
கைகள் நடுங்கவும்,
ஒருவரை ஒருவர் 
உயிராய் உருகி
ஒன்றிப்போய் பார்க்க்கிறார்கள்.
அந்தச்சிறு அணைப்பிலேயே
அழுத்தம் கொடுத்து
சொல்லுகிறான்.
கவலைப்படாதே!
நிறைய நாட்களில்லை!
சீக்கிரம் வந்துவிடுவேன்.!

நீங்கள் செல்வதே
எனக்கு நரகம்தான்!
அப்புறம் என்ன 
கொஞ்சம் ,நிறைய ?
கண்ணீர் உகுத்து
கரைகிறாள் அவள்!

வண்டி புறப்படும்
நேரம் வர
மனமின்றி அவனும்
ஏறி விட
புறப்பட்ட வண்டியையே
நீர் படரப் பார்க்கிறாள்!

அவ்விடத்திலேயே நின்று
ஆசுவாசப்படுத்த,
வண்டியும் சென்றுவிட..
அதிசயமாய் எதிரில்
பெட்டியுடன் அவன்!

ஓடிப்போய் முத்துகிறாள்!
என்னவனே!
இவ்வளவு காதலா?
என்னைவிட மனமிலையா?
நான் என்ன தவம் செய்தேன்?
இப்படி நீ இருப்பதால்தான்
இதயம் முழுதும் நிறைகின்றாய் !

இறுக்கமான முகத்துடன்
அவன் சொன்னான்..!

அதெல்லாம் சரி!
வண்டியின் டிக்கெட்டை
உன் பைக்குள் வைத்திருக்கிறாய் !
இனியெப்படி போவது?



LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...