Sunday, August 31, 2008

கொள்(கை)ளைக் கோமான்கள்

வீட்டுக்குள் நுழைந்தபோது, தொலைக்காட்சியில் கலைஞர் அலைவரிசை ஓடிக்கொண்டிருந்தது. அது விளம்பர இடைவேளை...

ஒரு அறிவிப்பு பரபரப்பாக.....நமது கலைஞர் தொலைக்காட்சியில்..
செப்டம்பர் 3 விடுமுறையை முன்னிட்டு....
ப்ளா ப்ளா என்று பல்வேறு நிகழ்ச்சிகளையும், திரைப்படங்களையும் பட்டியலிட்டார்கள்.

அது என்ன..செப்டம்பர் 3 விடுமுறைக்கு என்று ஒரு சிறப்புக்கொண்டாட்டம் என்று பார்த்தால்
அன்று விநாயகர் சதுர்த்தியாம்..! அடேயப்பா என்ன ஒரு கலை(ஞர்) சாமர்த்தியம்!
கடவுள் இல்லை எனும் இவர்களது கொள்கையை விட்டுக்கொடுக்கமாட்டார்களாம்.ஆனால் அதே சமயம், சன் ட்டிவி, விநாயகர் சதுர்த்தியை முன்னிட்டு என்று பகிரங்கமாக அறிவித்து நிகழ்ச்சி நடத்தி சம்பாதிப்பதை தாங்கவும் முடியாது. அதனால் அன்று வரும் வருமானத்தையும் விட்டுக்கொடுக்கமுடியாதாம்.

உண்மையில் கொள்கைவாதியாக இருந்தால், வினாயகர் சதுர்த்தி என்று ஒரு நாள் நடப்பதைப்பற்றியே அலட்டிக்கொள்ளாமல் எப்பவும்போல கேவலமான நிகழ்ச்சிகளை நடத்திக்கொண்டுபோகவேண்டியதுதானே?

இல்லை..! எங்க கட்சிக்கு மட்டும்தான் கடவுள் இல்லை ! ஹி.ஹி.அது எங்க அரசியல் ஓட்டுப்பிச்சைக்காரத்தனம்...எங்க ட்டிவிக்கு எல்லா சாமியும்தான் முக்கியம்ன்னு தெளிவாக நம்மை குழப்பி வெளிப்படையாக விநாயகர் சதுர்த்தியை முன்னிட்டு என்று சொல்லி நிகழ்ச்சிகளைப்போடவேண்டிய்துதானே !
எவ்வளவு அசிங்கத்தனமான வியாபார நோக்கம் !
இப்படித்தான் எல்லாவற்றிலும் சமரசம் செய்துகொண்டு -கொள்கைவாதிபோலும் பீற்றிக்கொண்டு - மனசாட்சியே இல்லாமல் பிழைத்துக்கொண்டிருக்கிறார்கள்.
இவர்களது பொய், புரட்டுகளுக்கு சர்வசாதாரணமாக நாமும் பலியாவதுதான் கொடுமை!

"சமுதாயத்திற்கு முன் கொள்கைமுழக்கம்போல் கூவிவிட்டு, தன் சுயலாபத்துக்காக ,கொள்கைக்கு முரணாக நடப்பவர்களை செருப்பால் அடிக்கவேண்டும்" என்று பெரியார் தெளிவாகக்கூறி இருக்கிறார். ( தன் பெயர் சொல்லி டகால்ட்டி காட்டும் அடுத்த தலைவர்கள் இப்படியெல்லாம் செய்யமாட்டார்கள் என்று நம்ம்ம்ம்ம்பி ! )

இப்படிப்பட்ட கயவர்களை என்ன செய்வது?

அரசியலில் என்னவேண்டுமானாலும் செய்துவிட்டுப்போகட்டும்...
ஆனால் கொள்கை என்ற வகையில்... மருத்துவர் மாலடிமை மிகவும் உயர்ந்தவர்!
தன் கொள்கையின் அடிப்படையிலேயே ஒரு தொலைக்காட்சியை உருவாக்கி, அதற்கு டாக்டர் டிவி என்றோ, ராம் ட்டிவி என்றோ பெயர் வைக்காமல் மக்கள் ட்டிவி என்று ஒரு பொதுப்பெயரை வைத்து...தமிழர் கலாச்சாரத்துக்கான அத்தனை அடையாளங்களுடனும் , மனிதன்- அதுவும் தமிழன் பார்ப்பதுபோல் நிகழ்ச்சிகள் தருகிறார்கள்! கொண்ட கொள்கையில் மாறாமல், தாக்குப்பிடிக்கிறார்கள்

அவர்களைப்பார்த்தாவது கற்றுக்கொள்ளுங்கள் எங்கள் திராவிடர் முன்னேற்றத்துக்காகவே மானாட மயிலாட நடத்தும் மகான்களே!


டிஸ்கி: படிச்சு முடிச்சவுடனே தயாரா வச்சுருக்கிற பெயிண்ட் டப்பாவ எடுத்து சுரேகாவுக்கு இதாம்ப்பா நிறம்ன்னு எனக்கு ஒரு கலர் பூசிடாதீங்கப்பு ! மனசுல தோணினதை எழுதிப்புட்டேன். நியாயம் பேச கலரே தேவையில்லை! நல்லது நினைக்கும் மனசும்....எல்லாம் நல்லா இருக்கணும்னு பாக்குற கண்ணும் போதும்!

Friday, August 29, 2008

கால ஓட்டத்தில் காணாமல் போனவை !

அகில இந்திய வானொலி
திருச்சிராப்பள்ளி
ரெயின்போ பண்பலை 102.1 ல்

தினமும் காலை 8 மணிமுதல் 10 மணிவரை 'வசந்த அழைப்பு' ன்னு ஒரு நிகழ்ச்சி பண்றோம்.
ஏதாவது ஒரு தலைப்பு கொடுத்து நேயர்களை அது சம்பந்தமா பேசச் சொல்றது.
அழைக்கும் நேயர், அந்தத்தலைப்புக்கு ஏற்றார்ப்போல் பேசவேண்டும்.
இரண்டு மணிநேரம் போவதே தெரியாது. சரியா கலாய்க்கலாம்.
அப்படி நான் கொடுத்த தலைப்புகளில் சிலவற்றின்...
என் துவக்க அறிமுகத்தை மட்டும் கொஞ்சம் பதிவா போடலாமேன்னு.. (வேற மேட்டரே இல்லையோ?)

கால ஓட்டத்தில் காணாமல் போனவை !


அதெல்லாம் அந்தக்காலம்’
என்று அங்கலாய்க்கும் மனோபாவம்
அனேகமாய் எல்லோருக்கும்
ஆங்காங்கே வருவதுண்டு!

அடிப்படைக்காரணமாய்
சிறுவயதில் சிறப்பாக
நீங்கள் பார்த்த ஒரு விஷயம்
மாறிப்போய் வந்திருக்கும்!

கால ஓட்டம் அதன் காரணமாய்
கட்டாயம் இருந்திருக்கும்!

எத்தனையோ ஆண்டுகள்
உங்கள் உணர்வோடு கலந்துவிட்டு
இப்போது திடீரெனறு
இல்லாமல் போய்விட்ட
அவ்விஷயம் உங்களுக்குள்
தாக்கங்கள் தந்திருக்கும்!


மாற்றம் ஒன்றே மாறாதது என்றாலும்
மாறியவை என்னவென்று
மறக்காமல் இருப்போம் !

வேப்பங்குச்சிகள் செய்துவந்த
பல்விளக்கும் வேலைதன்னை
பிரஷ்கள் தட்டிப்பறித்ததுபோல்

நெற்றிப்பொட்டாய்
ஜொலித்திட்ட சாந்தை,
ஸ்டிக்கர் பொட்டு
சாய்த்ததுபோல்

கெந்தி விளையாடும்
கில்லிதாண்டை
கிரிக்கெட் ஆட்டம்
கெடுத்ததுபோல்

கடிதம் எழுதும்
அழகுதன்னை
கையில் செல்போன்
பறித்ததுபோல்....

எத்தனை எத்தனை
மாற்றங்கள்!

கல்கோனா,
கட்டை வண்டி
பெல்பாட்டம் பேண்ட்
பெட்ரோமாக்ஸ் விளக்கு
ஆடுபுலி ஆட்டம்
அம்புலிமாமா புத்தகம்
ஐந்து பைசா நாணயம்
ஆரஞ்சு மிட்டாய்
சாவி கொடுக்கும் கைக்கடிகாரம் என
காலஓட்டத்தில் நாம் கடந்து வந்த
விஷயங்கள் !

அது ஒரு பொருளாக இருக்கலாம்
செயலாக இருக்கலாம்!
விழாவாக இருக்கலாம்!
விளையாட்டாக இருக்கலாம்!

விலங்ககாக இருக்கலாம்!
உணவாக இருக்கலாம்!
உடையாக இருக்கலாம்!
வாகனமாய் இருக்கலாம்..!

எதுவாக இருந்தாலும்
இதயத்தில் தோன்றுவதை
இதழ்களுக்குக் கொண்டுவாருங்கள்!


இந்தத்தலைப்பில் நேயர்கள் ரொம்ப நல்லா பேசினாங்க!


இப்ப ஒரு வேண்டுகோள்
உங்கள் வாழ்க்கையின்
கால ஓட்டத்தில் காணாமல் போனவற்றில் ஏதாவது ஒன்றைப்பற்றி
பதிவிடுங்களேன்.

அதுக்கு நானே ஐந்து பேரை அழைக்கிறேன்

1. தெக்கிக்காட்டான்
2. புதுகைத்தென்றல்
3. மங்களூர் சிவா
4. புதுகை எம்.எம்.அப்துல்லா
5. துளசிகோபால் அம்மா

Wednesday, August 20, 2008

அதுக்காக இப்புடியா சுருங்கணும்? - பாகம் 2

முதல் பாகத்துல இதுதான் நடந்தது...!

ம்..சொல்லு...நைன் ...செவன்...எய்ட்....நைன்....போர்......ம்

அட...இந்த நம்பரோட ஆரம்ப நம்பரெல்லாம் நம்ப நம்பர் மாதிரியே இருக்கே...!ன்னு நினைச்சு வியக்க ஆரம்பிச்சேன். அடுத்த நம்பர் என்னவா இருக்கும்ன்னு லேசா .ஆரம்பிச்ச ஆர்வம் தீப்பிடிக்க ஆரம்பிச்சது...

சொல்லு..கேக்குது கேக்குது...! பீப்...பீப்...பீப்...
சார் சார்....ஒரு ரூபா காயின் இருக்குமா?
ட்டொய்ங்க்!

லைன் கட்டாயிடுச்சு!

அடக்கடவுளேன்னு சொல்லிக்கிட்டே...எக்ஸ்க்யூஸ்மீ சார்..ன்னு பக்கத்து ஜூஸ் கடைக்காரரிடம் அஞ்சு ரூபாய்க்கு ஒன் ருப்பீ காயின் குடுங்கன்னு கேட்டு வாங்கி...
மறுபடியும் முயற்சியைத்தொடர்ந்தார்...! ம்..மறுபடியும் சொல்லுப்பா... 97894....அப்புறம்..நைன்...மறுபடியும் நைனா..? சரி..சரி...செவன்..
அட...நம்ப சீரீஸ்லயே உள்ள ஆளா இருப்பார் போல இருக்கே...நமக்கும் இந்த நம்பர்லதானே வருது...கடைசி மூணு நம்பர் வேறவா இருக்கும்! ன்னு நினைச்சுக்கிட்டே கவனிக்க...
ஓ...பைவ்...த்ரீ...ஒன் னா....சரிப்பா..ரொம்ப தேங்ஸ்ப்பா...!

(இந்த இடத்தில் ஒண்ணு நினைச்சேன்...அதான் கடைசி பாரா...)

சார்.. ரொம்ப தேங்ஸ்ன்னாரு! அது கெடக்கட்டும் என்ன விஷயம் ன்னேன். ஒரு நம்பர் வாங்கினேன் சார்..!

அவரைச்சந்திக்கணு்ம்னாரு!

அதான் கேட்டேன் ...என்ன விஷயமா..ன்னேன்!

ஏன் சார் கேக்குறீங்க!

இல்ல...நீங்க பாக்க வந்தது என்னத்தான்...நீங்க வாங்கின நம்பர் என்னுதுதான்..!

_____________________________________________________________________________________
நான் இதைத்தான் நினைச்சேன்..

அடங்கொக்காமக்கா....இவ்வளவு நேரம் இவர் போராடி கேட்டு வாங்கினது என் நம்பரைத்தானா? என்னப் பாக்கத்தான் வந்திருக்காரா...?...உலகம் சுருங்கிருச்சுன்னு நினைச்சோம்...அதுக்காக இப்புடியா சுருங்கணும்?

Tuesday, August 19, 2008

அதுக்காக இப்புடியா சுருங்கணும்?


அன்னிக்கு ஒரு வேலையா அந்த மாநகரத்தின் பஸ் ஸ்டாண்டுல நின்னுக்கிட்டிருந்தேன். எல்லாரும் ஆளுக்கொரு செல்போன வச்சுக்கிட்டு அப்புடி என்னத்தத்தான் பேசுவாங்களோ.....பேசிக்கிட்டே இருந்தாங்க!

ரொம்ப நாளைக்கு முன்னாடி ஒரு புக்குல படிச்ச விஷயம் ஞாபகத்துக்கு வந்தது..!

அதாவது நாம பேசுற எல்லா ஒலிகளும் காத்துலதான் அலைஞ்சுக்கிட்டிருக்கு.. அந்த ஒலி அலைகளைத் தேடினா...ஏசுநாதர் பேசின விஷயங்களைக்கூட கண்டுபிடிச்சுடலாம்ன்னு போட்டிருந்தது.  ஆனா இப்ப காலம் போற போக்கப்பாத்தா...இந்த செல்போன் வந்தப்புறம் மக்கள் ஓவரா பேசித்தள்ளி...இந்த பிரபஞ்சம் , வான்வெளி...சூரியக்குடும்பம்ன்னு எங்கெல்லாம் ஒலி போகமுடியுமோ அங்கெல்லாமே போய் நம்ம பேசின பேச்செல்லாம் போய் அடைச்சுத்தள்ளியிருக்கும்.

அதிலயும்,   அந்த மாதிரி ஆராய்ச்சி பண்ணினா... அப்புறம்.... அப்புறம். ங்கிற வார்த்தை மட்டுமே எல்லாத்தையும் விட ஜாஸ்தியா இருக்கும்.  நம்மகிட்டயும் செல்போன் வச்சிருக்கோமே...! அதுவும் ஒரு நம்பருக்கு ரெண்டு நம்பரா...நாமளும் ஓவராத்தான் பேசித்தள்றோம்.. ரோட்டுக்கு அந்தப்பக்கம் இருக்குறவன்கிட்ட கூட இந்தப்பக்கத்திலேருந்து பத்து பைசா கால் தைரியத்துல எவ்வளவு பேசுறோம்ன்னெல்லாம் நினைச்சுக்கிட்டிருந்தேன்...(யாருக்காவது காத்துக்கிட்டு நிக்கிம்போதுதான் இந்தமாதிரி கொனட்டலா நெனைக்கத்தோணும்! )

 

ஒரு ஆள்....40 வயசிருக்கும் வேகமா எப்பவும்போல ஒரு செல்போனை காதுல வச்சிக்கிட்டு பேசிக்கிட்டே வந்துக்கிட்டிருந்தாரு! ‘ஹலோ..ஹலோ...ஸாரிப்பா...பேட்டரி சார்ஜ் தீந்துருச்சு போல இருக்கு! நானே ஒனக்கு கால் பண்றேன் ன்னு சொல்லிக்கிட்டே எனக்குப் பின்னாடி வந்தாரு..!

என்னமா லந்தக்குடுக்குறாங்கப்பா..! லைன்ல அந்தப்பக்கம் எந்தக்கடன்காரனோ..உடனே  பேட்டரி வீக்குன்னு ஒரு பிட்டப்போட்டு தப்பிக்கப்பாக்குறானேன்னு ஒரு எளக்காரப்பார்வை பாத்துக்கிட்டிருக்கும்போதே அந்த ஆள்...காயின் பூத்துக்கிட்ட போனார். அது எனக்கு நேர் பின்னாடி  5 அடி தள்ளி இருந்தது. அட... நல்லவரா இருப்பாரு போல இருக்கே...! ன்னு நினைச்சுக்கிட்டிருக்கும்போதே...அவர் நம்பரை அழுத்திப் பேச ஆரம்பிச்சுட்டாரு..!

 

“ஆமாம்ப்பா ஸாரி...போன் ஆF  ஆகிடுச்சு! அதான் காயின் போன்லேருந்து கூப்புடுறேன். சொல்லுப்பா அவரை இன்னிக்கே போய் பாத்துடவா?

 

அந்தப்பக்கம் என்ன பதில் வந்துச்சுன்னு தெரியலை!

 

“சரிப்பா ! அவர் நம்பரைக்குடு..! இரு இரு எழுதிக்கிறேன்...

 

இந்த பேச்செல்லாம் ஓரக்கண்ணால நானும் கவனிச்சுக்கிட்டே இருந்தேன். 

( வேற வேலை?)


திடீர்ன்னு என் முதுகைத்தட்டினார்...சார்...பேனா குடுங்களேன்..!

 

இவ்வளவு நேரம் நமக்கு காலம் கடத்த உதவினாரேன்னு நானும் குடுத்தேன்...அப்புறம் அவரை நல்லா திரும்பிப்பாக்குற உரிமையை நானே எடுத்துக்கிட்டு...அவர் என்ன செய்யுறாருன்னு கையைக்கட்டிக்கிட்டு பாக்க ஆரம்பிச்சேன்.

 

சட்டைப்பையிலேருந்து ஒரு பேப்பரை எடுத்து ம்...சொல்லுங்க...! நைன்...செவன்...

ச்சை....எழுதமாட்டேங்குது...இருப்பா...! (என்னைப்பாத்து) ....சார்...! ஒரு பேப்பர் இருக்குமா..? என்கிட்ட இருக்குற பேப்பர் அழுக்கா இருக்கு..! அதான் உங்க பேனா எழுத மாட்டேங்குது...ப்ளீஸ்ன்னார்....சரின்னு நானும் ஒரு துண்டுப்பேப்பரை என் சட்டைப்பையிலேருந்து எடுத்துக்கொடுத்தேன்...!

 

இப்ப சொல்லுப்பா...! என்னவோ தெரியலை...! தடங்கலாவே இருக்குன்னார்!

அய்யோ பாவம்..ஒரு நம்பரை வாங்க இவ்வளவு பிரயத்தனப்படுறாரே...! ன்னு நினைச்சுக்கிட்டே பாத்தேன். மறுபடியும் நம்பரைச்சொல்ல ஆரம்பிச்சார்...

(தொடரும்)

 

 

 

 

Friday, August 1, 2008

என் இனிய அந்தோணி முத்து..!

நீங்கள் சாதாரணமாகச் சொல்லிப்போன
இந்தப்பதிவை என்னால் 
இவ்வளவு நேரமாகியும்
மறக்கமுடியவில்லை..!

உங்கள் வலிகள் வாங்கவில்லை நான்!
உங்கள் வரிகளை வாங்கி 
அமர்ந்திருக்கிறேன்.!

இந்தச்சிந்தனைக்கு எத்தனை மனிதம் 
வேண்டுமென்று.. எண்ணி எண்ணி 
மாய்ந்திருக்கிறேன்.
இவ்வளவு ஆழமாக வாழ்க்கை பார்த்த 
உங்களுக்கு வாழ்வியல் 
உதவிகளைச்செய்யவைத்து 
மனிதம் வளர்க்கும் பெரியவர்களை 
மனதில் வாங்கிக் கசிந்திருக்கிறேன்.

எறும்புகள் இப்படி ஒரு மனிதரை
எப்போதும் சந்திக்கப்போவதில்லை!
இனிமேலும் அவை கடிக்கும் இடம்
அதற்கு கோவிலென்றுதான் வந்துபோகும்!
வலிக்காக வலிகொடுக்கும் வாழ்க்கையை
வலியற்ற வலியாக மாற்றிவிட்டீர்கள் அய்யா!


யார் சொன்னார்கள் நீங்கள் 
வாங்கப்பிறந்தவர் என்று...!
நிறைய அள்ளிக் 
கொடுக்கப்பிறந்தவர் நீங்கள் !

எறும்புகளுக்கு உணவையும்...

எங்களுக்கு  தன்னம்பிக்கையையும்!

நாங்கள்தான் வாங்கப்பிறந்திருக்கிறோம்..!
வாழ்வின் நிதர்சனத்தையும்
வலிகளின் ஏற்றலையும்,
எதிர்காலப்பிரகாசத்தையும்
இதயமெல்லாம் உறுதியையும்
அள்ளி அள்ளிக்கொடுங்கள் !
அசராமல் கொடுங்கள் !

வாங்கப்பிறந்தவர்கள் நாங்களென்று
மார்தட்டிச்சொல்லுகிறோம்
கொடுப்பது அந்தோணிமுத்து என்பதால்!

LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...